Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Ελαιοχώρι, μονή Δήμιοβας



( κείμενο από την εργασία της σπουδάστριας, στο TEI ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ( ΣΧΟΛΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣΤΜΗΜΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ,) ΛΙΟΠΙΑΡΗ ΛΑΜΠΡΙΝΗ , με θεματολογία «ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ΤΗΣ ΣΤΕΓΗΣ. ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ.» Καλαμάτα 2008

(Ελαιoχώρι: Θέα από το δρόμο για τη Σπάρτη)  

Κινούμενοι βορειοανατολικά της Καλαμάτας, στον ανηφορικό δρόμο για τη Σπάρτη, φτάνουμε στον Ταΰγετο. Μια παράκαμψη δεξιά (ανατολικά), 7 χλμ. μετά την Καλαμάτα, μας οδηγεί στο Ελαιοχώρι και στη μονή της Δήμιοβας.

Το Ελαιοχώρι (Γιαννιτσά), στο οποίο γεννήθηκε ο λαογράφος Νικόλαος Πολίτης,θεωρείται το «μπαλκόνι της Καλαμάτας». Περιλαμβάνει τον οικισμό Περιβολάκια, ενώ βόρειά του βρίσκεται η θέση Δίκαλο, με μεσαιωνικούς ναούς, που υπογραμμίζουν τη μακραίωνη ιστορία του. Νοτιοδυτικά του περιβόλου της μονής
Δήμιοβας, θα δείτε τον «πύργο του Ρήγα». Άφθονα νερά και κρήνες, οι πηγές του Αγίου Βασιλείου και πολλά οπωροφόρα δέντρα συνθέτουν το τοπίο στο Ελαιοχώρι .

Σε οχυρή θέση του Ελαιοχωρίου σώζονται λείψανα από μεγάλο οχυρωματικό τείχος (κυκλώπειο) των Μυκηναϊκών ή Ελληνιστικών χρόνων. Στην ίδια θέση βρίσκεται και το εκκλησάκι των Αγίων Θεοδώρων (μάλλον καθολικό ερειπωμένου μοναστηριού,17ος αι.). Λείψανα αρχαιοτήτων σώζονται επίσης στην περιοχή του νεκροταφείου του χωριού. Τέλος, στη Δήμιοβα, μέσα σε σπήλαιο, βρέθηκαν πήλινα λατρευτικά ειδώλια Πρώιμων Κλασικών χρόνων, που προφανώς υπήρξαν αναθήματα σε κάποιο ιερό.

Ενδιαφέρον, στον οικισμό, παρουσιάζουν οι ναοί του Αγίου Γεωργίου (νοτιοανατολικά του χωριού, ερειπωμένος), του Αγίου Αθανασίου (με σπαράγματα τοιχογραφιών του 18ου αι.), της Ζωοδόχου Πηγής και του Αγίου Δημητρίου.

Η μονή Δήμιοβας

Σκαρφαλωμένη στη δυτική πλευρά του Ταϋγέτου, ανατολικά της Καλαμάτας, συναντάμε τη μονή Δήμιοβας, σε μαγευτικό περιβάλλοντα χώρο γεμάτο έλατα και πεύκα καν με απέραντη θέα. Το κτίσμα της σημερινής μονής χρονολογείται στα τέλη του 16ου ή στις αρχές του 17ου αι.

Το καθολικό της μονής είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Πρόκειται για σταυροειδή εγγεγραμμένο ναό με κυλινδρικό τρούλο με ευθύγραμμο γείσο. Στα ανατολικά προβάλλει μια ημικυκλική αψίδα. Από μία οδοντωτή ταινία περιτρέχει τον ημικύλινδρο της κόγχης και το τύμπανο του τρούλου. Πάνω από την είσοδό του σώζεται η κτητορική επιγραφή που φέρει τη χρονολογία 1663. Ο ναός κοσμείται με τοιχογραφίες, έργα του ιερομόναχου Δαμασκηνού, και επίσης διαθέτει εξαιρετικό ξυλόγλυπτο τέμπλο του 18ου αι.

Η ιστορία της μονής έχει συνδεθεί με μεγάλης σημασίας ιστορικά γεγονότα, όπως τα Ορλωφικά (1770), οπότε και υπέστη καταστροφές, και η Επανάσταση του 1821, κατά την οποία υπήρξε τόπος συγκέντρωσης των Ελλήνων οπλαρχηγών.

Το 1960 η μονή μετατράπηκε σε γυναικεία, ενώ η σημερινή μορφή της είναι αποτέλεσμα των εργασιών των τελευταίων χρόνων.

Ευχαριστούμε πολύ ΛΙΟΠΙΑΡΗ ΛΑΜΠΡΙΝΗ για την εξαιρετική εργασία σας   και σας ευχόμαστε υγεία και καλή Σταδιοδρομία!!  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου